​​Contact Maken, Zo Makkelijk Is Dat! Debby Tol

Contact Maken, Zo Makkelijk Is Dat!

Weet je wat ik echt lastig vind? In mijn eentje een ruimte instappen die vol zit met mensen. Helemaal lastig wordt het wanneer die ruimte vol zit met mensen die ik niet ken. 
Mensen die mij kennen reageren altijd verbaasd wanneer ik dit vertel. "Vind jij dat lastig? Nee joh, jij stapt toch overal zo naar binnen?!"
Kennelijk is wat ik uitstraal anders dan wat ik voel. En dat is al heel lang zo. Als kind kroop ik altijd lekker achter mijn moeder weg wanneer we op familiebezoek gingen en nu nog mag man lief voorop wanneer we een restaurant of kroeg in stappen.

Wanneer maak je nou echt contact?

Mijn puber dochter bijvoorbeeld vindt al dat ze vrienden is wanneer ze via Instagram contact legt met iemand die ze nog nooit gezien heeft. 
Ikzelf leg contacten via LinkedIn, Facebook en de mail. 
Maar maar maak ik dan ook echt contact?
Ik vind van niet. 

Hoe maak ik dan wel echt contact?

Door mensen in de ogen te kijken met oprechte aandacht en interesse. Ik heb hier tijdens een opleiding een prachtige oefening mee gedaan.
Op de eerste dag kregen wij als eerste opdracht om tegenover elkaar te gaan staan en elkaar in de ogen te kijken. 
Dat was heftig. Iemand die je niet kent 5 minuten in de ogen kijken op korte afstand van elkaar. 
Daarna werden we gevraagd elkaar te beschrijven op basis van wat we gezien hadden.
Bijzonder aan deze oefening vond ik dat iedereen een prima beschrijving kon geven van de persoon tegenover hem of haar. 

Nog een voorbeeld. 

Een paar maanden geleden was ik samen met vrienden weer eens op pad om 2 trajecten van het Pieterpad te lopen. Dit doen we 2x per jaar en we overnachten dan meestal in hotel. 
Zo ook deze keer. Na het eten belandden we aan de bar en raakten in gesprek met de hoteleigenaar. 
“Jullie deugen” zei hij. Dat vond ik toch een wat snelle conclusie en vroeg hem waaruit hij dat opmaakte. “Jullie kijken me in de ogen”, was het antwoord. 
Ik ging erop letten en inderdaad, tijdens het gesprek keken we elkaar echt aan en maakten contact. 

Dat weekend bleef het gesprek met bezig houden. En ook de weken en maanden erna.
Mijn ongemakkelijke gevoel wanneer ik alleen een ruimte met mensen in moest leek wel 10x zo sterk aanwezig. 
Wat was dat toch? Waarom werd dat ongemakkelijke gevoel steeds sterker in plaats van minder?
Tot op een dag ineens het inzicht kwam dat ik er zelf voor zorgde dat ik steeds daar kwam waar ik niet wilde zijn.

Tada!!! 

Want wat deed ik steeds als ik mij ongemakkelijk voelde? 
Ik keek weg van mensen in plaats van echt contact te maken.
En ja, dan is het logische gevolg dat je je alleen en niet gezien voelt. 
Het was geen kwestie van buitengesloten worden, nee hoor, ik deed het helemaal zelf.

Wanneer ik nu een volle ruimte met mensen in stap is het eerste wat ik doe oogcontact maken. 
Dat blijft spannend maar oefening baart kunst, het gaat me steeds makkelijker af. 

Ben ik nu nog wel benieuwd wanneer ik manlief verbaas door uit mijzelf als eerste die kroeg in te stappen. 

Het filmpje hieronder laat mooi zien wat oogcontact losmaakt bij mensen.