​​Ik doe het niet meer! Debby Tol

Ik doe het niet meer!

Ik vind hard werken leuk en een lekkere volle agenda is voor mij geen probleem.
Toch is er een tijd geweest dat ik het gevoel had te verdrinken in het werk.
Hard werken hielp niet, het werk bleef zich opstapelen en die volle agenda was ineens wel een probleem.

Wat is er aan de hand?

Dat was de vraag die ik mezelf stelde.
Het was in de tijd dat ik werkte als regiomanager voor een landelijke organisatie en wij verzorgden eerste lijnszorg op rond de 50 locaties.
De omgeving waarin ik mijn werk deed veranderde constant. Om die reden had ik ooit gesolliciteerd op deze functie.
Ik vind veranderen namelijk leuk!

Tot ik het op een dag niet meer leuk vond, sterker nog ik dacht er serieus over om een andere baan te gaan zoeken. 

Waarom dat dan vraag je je misschien af?
Nou gewoon, omdat niemand me meer begreep, iedereen steeds meer van mij wilde, ik veel te veel werk op mijn bordje kreeg, de organisatie iets onmogelijks van mij vroeg en ik tot overmaat van ramp niet meer wist wat er nu precies van mij gevraagd werd.
Ik was boos, onzeker en moe!

Ik wil “gewoon” mijn werk doen…

Dat was wat ik steeds maar weer tegen iedereen die het horen wilde riep.
Zonder effect natuurlijk, dat begrijp je.
Mijn omgeving dacht waarschijnlijk iets in de trant van “doe dat dan!”.

En dus begin ik aan een persoonlijke ontdekkingstocht en ik ontdek patronen die ervoor zorgen dat ik maar doorga met hollen en vergeet om stil te staan.
Ik ontdek waar ik blij van word en wat ik goed kan.
Ik herinner me weer waarom ik ervoor gekozen heb in de zorg te gaan werken.
Ik begrijp weer dat grenzen er zijn om aan te geven dat iets ophoudt.
Ik doe eerst de dingen die er volgens mij toe doen.
Kort gezegd: Ik neem mijn verantwoordelijkheid en maak keuzes!

Deze inzichten komen niet in een paar weken.
Het op deze manier kijken naar mijzelf deed soms zo zeer dat ik regelmatig gedacht heb: “ik kap ermee!”.
Toch ging ik door met mijn ontdekkingsreis, gesteund door de mensen om me heen lukt het me om op een gegeven moment toe te geven dat ik heel veel zaken waarvan ik vind dat ze mij aangedaan worden toch echt zelf in de hand heb.

Dit inzicht helpt me om weer met plezier mijn werk te doen, zonder het idee te hebben dat ik verdrink in het werk. Het werk is niet minder geworden, de manier waarop ik erin sta wel. En dat zorgt ervoor dat ik weer blij wordt van die volle agenda en vol energie door mijn regio rijdt om de verandering te leiden en te implementeren

En toch blijft er iets knagen, is dit nu wat ik tot mijn pensioen wil doen?
Ik moet toegeven dat ik dat niet wil. Teveel taken die horen bij het manager zijn vind ik echt minder leuk.
Ik besluit om het roer om te gooien en begin aan de opleiding professioneel trainer en professioneel coach.

 Vraag je je af waarom ik dit verhaal met je deel?

Ik deel mijn verhaal omdat ik van veel midden managers hetzelfde hoor.

Ook zij hebben het gevoel dat ze teveel werk op hun bordje hebben.
Dat de organisatie onmogelijke dingen van ze vraagt.
En dat ze daardoor het gevoel hebben te verdrinken.

Ik ben ervan overtuigd dat, ondanks dat de functie van midden manager naar mijn idee de meest lastige is binnen een veranderende organisatie, er wel degelijk een mogelijkheid bestaat om niet te verdrinken.
Ik weet het uit eigen ervaring.
En ik zie het bij managers die ook het lef hadden om die persoonlijke ontdekkingstocht te maken.

Wil jij ook (weer) met plezier je werk doen?
Begin dan met je eigen ontdekkingstocht.
Ga op zoek naar waarom je ooit voor de functie van manager koos.
Breng in kaart waar je goed in bent, waar je blij van wordt, wat veranderen voor jou betekent, wat het met je doet en waarom je doet wat je doet.

Vind je het lastig om deze ontdekkingstocht alleen te maken?
Ik help je graag!